White Collar Boxing Event

Bokser Hilda Vuijk

In de aanloop naar het White Collar Boxing event zetten we regelmatig een bokser in de spotlights! Waarom doen de boksers mee, wat drijft ze en waar lopen ze tegenaan in de voorbereidingen?

Wie?: Hilda Vuijk
Leeftijd?: 48 jaar
Hoe lang boks je?:  ruim 2 jaar
Wat is je motivatie?: Uitlaatklep

Even voorstellen

Hilda is 48 jaar, heeft een lieve vriend en werkt als adviseur in de IT-branche. Zij zorgt ervoor dat organisaties kunnen groeien naar high performance organisaties.

Voor Hilda is sport echt een uitlaatklep en een rode draad in haar leven. Voetbal, turnen, basketbal, roeien, hardlopen en marathons lopen is haar allemaal niet vreemd. Nu heeft ze zich volledig gestort op boksen! “Ik vind het heerlijk dat iemand anders even verteld wat ik moet doen. Om even met mijn lijf bezig te zijn in plaats van met mijn hoofd“.

Over boksen

Sinds de opening bokst Hilda bij TYR. Daarvoor trainde ze ook al met Marichelle in de sportschool, het was dus een logische overgang. “Het was laagdrempelig om in de sportschool te beginnen met boksen. Het is daar nog meer een spelvorm. Op deze manier kon ik makkelijker doorgroeien naar écht boksen.” De rol van Marichelle was daar heel belangrijk bij. “Ze is makkelijk benaderbaar.. Als Marichelle er niet was geweest had ik misschien niet de vraag gesteld om een keer mee te kunnen boksen.” Hilda bokst nu 3 keer in de week en vult dit aan met hardlopen en krachttraining.

“Balsporten had ik altijd snel onder de knie, maar boksen is gewoon moeilijk en dat maakt de uitdaging groter”.

“Boksen is een uitdagende sport. Het is niet alleen maar rammen. Tactisch nadenken, ontspannen blijven terwijl je een klap voor je kop kan krijgen.” Het gevoel dat er altijd wat kan gebeuren is wat Hilda drijft om te boksen. “Balsporten had ik altijd snel onder de knie, maar boksen is gewoon moeilijk en dat maakt de uitdaging groter”.

“Het leuke aan boksen en zeker boksen bij TYR is dat ondanks het om een vechtsport gaat er een grote mate van respect is. Iedereen houdt rekening met elkaar. Het gaat niet om het in elkaar meppen. Het is een spel dat je met elkaar speelt.”

Als Hilda helemaal stuk gaat denkt ze het liefst aan helemaal niets. “Je bent dan gewoon kapot. Maar dan haal ik mijn motivatie even van de spreuk op de muur. ‘If your dreams don’t scare you, they aren’t big enough’. Als ik het wil leren moet ik net even doorgaan.”

Op weg naar het event

Toen Hilda enkele jaren geleden begon met 1 keer in de week boksen, begon Marichelle over het White Collar Boxing Event. “Ik vond dit zo leuk klinken en heb het meteen opgepakt!”

Dat event is alleen een on-afgesloten hoofdstuk geworden. Tijdens het event raakt Hilda namelijk geblesseerd. Ze heeft de wedstrijd uitgebokst op adrenaline, maar toen ze de ring uit liep realiseerde ze dat het niet goed zat. Het was geen verrekking, haar biceps bleken gescheurd. Ze heeft dus ook niets meer meegekregen van het event.

Het jaar erna stond in het teken van revalideren en ook al was Hilda fysiek al goed genoeg om het volgende event mee te boksen, psychisch was er nog een drempel die zij over moest. “De reis die ik begonnen ben, moet nog steeds afgemaakt worden.”

Ook nu gaat het niet zonder slag of stoot. “In januari is mijn vader overleden, dat maakt het heel dubbel en emotioneel. De voorbereidingen zijn dan ook extra zwaar, maar ook wel weer lekker voor de afleiding. Mijn opa was grote boks fan, hij en mijn vader zitten op de eerste rang die avond. Het is nog afwachten hoe me dat zal beïnvloeden, ik ben de verwerking namelijk wel een beetje aan het uitstellen. Hierna is het tijd voor het volgende hoofdstuk “.

“De strijd van de boksers is natuurlijk helemaal niets in vergelijking met de strijd die mensen met kanker moeten leveren.”

Het doel van het event “Knokken voor lymfeklierkanker” vindt ze belangrijk. “De strijd van de boksers is natuurlijk helemaal niets in vergelijking met de strijd die mensen met kanker moeten leveren. Het is een kleine moeite om hen te helpen. Tijdens de laatste ronde kan die gedachte me er doorheen helpen. Die mensen moeten gewoon door, dus ik kan die laatste paar minuten ook echt wel doorstaan“.

Hilda heeft geen specifiek strijdplan. “Ik ben iemand die reageert op hoe dingen lopen, dus ik moet dat eerst voelen. Als ik nu al een plan zou maken, dan maak ik mezelf helemaal gek. Daar moet ik nog helemaal niet mee bezig zijn.”

“Ik ben niet de snelste bokser, maar wel een doorzetter. Ik kan goed incasseren en ben niet bang. Opgeven zal dus ook niet gebeuren. Ik vang die klap wel op. Het is misschien niet de mooiste stijl van boksen die ik heb, maar hopelijk wel effectief.” “De uitdaging zit er voor mij in om rustig en ontspannen te blijven, dat ik me niet gek laten maken door wat er allemaal om me heen gebeurd. Ik moet me blijven focussen.“

Hilda ziet misschien nog wel meer op tegen de opkomst. “In mijn uppie van de ene naar de andere kant. Die wedstrijd gaat lukken, daar train je op. Dat kan niet voor de opkomst.” Hilda moet haar opkomstnummer nog kiezen. Gaat ze voor traditie of nieuwe invloeden? Het nummer Neba van Ferry Corsten is een nummer dat al heel lang centraal staat in haar leven. Power van Hardwell, kent ze nog niet zo lang, maar vindt ze wel een echt lekker nummer! We gaan het horen op 6 april!